അമൃതം

കാതില്‍ വിതുംബുമാ സ്വരം,

എന്‍ മനസ്സില്‍ തഴുകി തലോടവേ ,

കൊതിച്ചു ഞാന്‍ ഒരു നിമിഷം ,

മിഴികളാല്‍ അവളെ സ്പര്‍ശിക്കുവാന്‍.

തെങ്ങുമാ നൊമ്പരം കണ്ണുനീര്തുളളിയായി,

കവിളില്‍ നനവാര്‍ന്നു വീഴവെ ,

അവളുടെ ഓര്‍മകള്‍ ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളിയായി,

എന്‍ ഹൃദയത്തിന്‍ സ്പന്ദനം കവര്‍ന്നെടുത്തു.

സ്നേഹം തുളുംബിയ ഹൃദയത്തിന്നിപ്പോള്‍ ,

വിഷാദം കലര്‍ന്ന രാഗമായി,

വന്ധ്യമാം മേഘം കരയുമാ രാഗം കേട്ട്‌,

ജീവിതം താനെ നിലച്ചു പോയി.

താളത്തിലൊഴുകുന്ന പുഴയുടെ ഓളങ്ങള്‍,

താലമെന്തെന്നറിയാതലഞ്ഞു പോയി.

കാലത്തെ മാറ്റുന്ന കാറ്റിന്‍റെ അലകള്‍,

എങ്ങോട്ടെനില്ലാതകന്നു പോയി.

അവളുടെ ഓര്‍മകള്‍ എന്നെന്നും എന്നുള്ളില്‍,

ഒരു തീക്കനലായി ശേഷിക്കവേ ,

അങ്ങകലെ ജ്വലിക്കും സൂര്യ ഗോളം പോല്‍ ,

എന്‍റെ ജീവിതം കത്തി കരിഞ്ഞു പോയി.

പല ജന്മം മതിയല്ല മറക്കാനാ സ്മ്രുതികളെ,

സ്നേഹത്തിന്‍ ചൂടിനാല്‍ ഒരുക്കിയ ഹൃദയങ്ങളെ;

അവളുമായി വിരല്‍ കോര്‍ത്ത് നടന്നൊരാ ഓര്‍മകള്‍,

നെഞ്ചിലെ തൊട്ടിലില്‍ താലോലിച്ച മോഹങ്ങള്‍,

എല്ലാം ഒരു വിരല്‍ പാടുപോല്‍ എന്‍ മനസ്സില്‍ പതിഞ്ഞു.

എന്നെ തനിച്ചാക്കി പോയവള്‍ അകലേയ്ക്കു,

മണ്ണിനും വിണ്ണിനും അറിയാത്ത ദൂരേയ്ക്ക്,

എന്നുടെ ചുറ്റും നിന്നൊരാ മുളംകാട് ,

കാറ്റിനാല്‍ ഒരു രാഗം നെയ്തെടുത്തു,

എന്‍ മനസ്സിന്‍റെ ഭാവങ്ങള്‍ ഒഴുകിയൊരാ രാഗത്തില്‍,

തുളുമ്പി എന്‍ മിഴികളില്‍ കണ്ണുനീര്‍ത്തുള്ളികള്‍.

സൂര്യനെ മറച്ചു കാര്‍മെഘങ്ങളൊക്കെയും ,

മഴയുടെ താളം ഭൂമിയില്‍ പതിഞ്ഞു.

എന്നുടെ കണ്ണുനീര്‍ ഒപ്പിയെടുത്തവള്‍,

എന്നെ തഴുകിയിട്ടകന്നു പോയി.

--രാഹുല്‍ എസ്. നായര്‍

This is an old post which I am publishing again.

The first post was scanned sheets of paper!!

Click Here to go the first post.

Photo Courtesy
Sandeep Pillai
http://www.sandeep.pixelring.net/